کتاب «دانشمند و سیاستمدار» نوشته جامعهشناس آلمانی ماکس وبر است که از سخنرانیهایی در سالهای ۱۹۱۷ و ۱۹۱۹ در دانشگاه مونیخ، ایراد شده است.
ظهور سرمایه داری آلمان به دنیای علمی نیز کشیده می شود. بنابراین دانشمند خود را از ابزار تولید می بیند و وارد نوعی بی ثباتی می شود. دانشمند تحقیقات خود را الهام می گیرد که با شهود هنرمند قابل مقایسه است.
روابط بین دانشمندان با روابط دنیای هنر قابل مقایسه نیست. نمیتوانیم بگوییم که یک شاهکار برتر از شاهکار دیگر است، زیرا بحث دیدگاه است. برعکس، دانشمند از تحقیقات دیگری پیشی می گیرد در حالی که می داند دیر یا زود دیگری دوباره از او پیشی خواهد گرفت. «هر کار علمی تکمیل شده معنای دیگری جز ایجاد سوالات جدید ندارد، باید بر آن غلبه کرد».