و انسان همانست که باید باشد
واژهی «محاق» در فرهنگ و ادب فارسی و عربی و اسلامی بدین معانی است:
شب آخر ماه قمری که قرص ماه کاملاً محو و پنهان از چشمبشر است. ظلمت، ابطال، مغز و مرکز هر چیزی، گوهرهی وجود، قیامت،محل نزول و ظهور حق که موجب ابطال امور میگردد، اصل هر چیزی،کامل و اصل شدهی هر امری، حق ابطال، فنا.
و هر یک از موضوعات این کتاب بیانگر همه این معانی مذکور میباشدو به مثابهی یک محاق است: آشکارِ نهان.
«راز» چیزی جز رازِ حقِ ابطال انسان در عالم خاک نیست. درک این راز به مثابهی درکِ کل انسان است و این راز که حقیقت تلخ است اگر انکارشود و چون قند است اگر تصدیق گردد.