فلسفه طب
این رساله را به محضر کاملترین طبیب تاریخ بشر حضرت خاتم النبیین محمد مصطفی (ص) تقدیم میکنم .
در منظر یک حکیم الهی ، انسان موجودی واحد و صاحب روح است نه موجودی متشکل از اعضائی که بواسطه رگ و پی و اعصاب و خون بهم متصل گردیده باشد لااقل به این دلیل که چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار .
این یک نگرش متافیزیکی و ویژه نیست بلکه حاصل یک تجربۀ کاملاً حسی و معقول است و لذا نگرش پزشکی مدرن بدان دلیل غلط نیست که خدا و روح و متافیزیک را به کنار نهاده بلکه به این دلیل که اصلاً محسوس و معقول نیست و نتایج این نوع پزشکی نیز دال بر غلط بودن نگرش آن است.
نگرش نباتی و جانوری و جمادی و مکانیکی و شیمیائی به وجود انسان، خود منشأ بیماری است.
این نگاه غیر انسانی به انسان، مولّد امراض است، نگاه غیر خدائی به انسان.
انسان بمیزانی که ناحق نگریسته میشود بیمار میشود . انسان بمیزانی که حقیر و تباه شونده و میرا نگریسته میشود بیمار میشود.
هرکسی تحتالشعاع نگاه خویشتن است که هویّت و سلامت مییابد و انسانیّت مییابد. هر کس بیمار ِنگاه خود به خویشتن است.