عرفان درمانی به معنای درمان به واسطه بخود ـ آئی و خودشناسی و رجعت به فطرت و هوش انسانی است .
خود این رجعت همان جریان درمان عرفانی می باشد .
عرفان درمانی همان انسان درمانی است .
یعنی درمان بی قراریها از طریق قرار گرفتن در خویشتن خویش !
زیرا همه امراض حاصل دوری از خویشتن و تناسخ در مادیّت جهان و شدیدترین عامل مسخ کننده این جهان یعنی تکنولوژی است .
لذا وجهی از عرفان درمانی متوجّه درمان طبیعی و رجعت به غرایز و زندگی طبیعی می باشد . و این امر ربطی به درمانهای سنّتی و گیاهی ندارد .