۱- عموماً می پندارند که تجربیات ماورای طبیعی بشر امور مربوط به اجنه و معجزات و کرامات و خواب و رؤیاهاست و بس. در حالیکه این امور اساساً واردات متافیزیکی و غیبی هستند و نه تجربیات عارفانه و ارادی بشر از وجه ماورائی وجود خویش.
۲- کسی که در حیات روزمره اش نظر به وجه غیبی و متافیزیکی و الهی امور ندارد واردات ناخودآگاه ماورای طبیعی هیچ خیری بحالش ندارد و جز بر کبر و غرور و جنونش نمی افزاید و نهایتاً یک فالگیر و کف بین و خواب بین بازاری می شود و تباه می گردد .
۳- عشق و محبت یک واقعه متافیزیکی است و دریچه ای گشوده به عالم غیب است برای اهل معرفت و ایمان . و غفلت از این امر منجر به فاجعه می شود و عاقبت عشق بعنوان یک بلای آسمانی تلقی می شود که خود اعتراف بزرگی است .
۴- انسانی که یا عاشق است یا معشوق اگر حق الهی این واقعه را بداند دارای یک حیات متافیزیکی است و با مشاهدات و مکاشفات غیبی کثیری روبرو می شود .
۵- خوابیدن یک واقعه متافیزیکی است زیرا سفر به عالم غیب است و آنکه به این امر ایمان دارد و با فکر و ذکر می خوابد براستی به تجربه ای از معراج روحانی نائل می آید که حیات بیداری اش را دارای کرامت و روحانیت می سازد.