حاکمیّت عرفانی
۱۴- خود بودن و با دیگران زیستن و بقول علی ع «تنها باش و در میان باش»، اساس جامعه و مدنیت اسلامی و الهی است.
زیرا فرد بمیزانی که خود است و فرد است می تواند با دیگران تعاملی با عزت و اقتدار و عدالت داشته باشد و جمع شود.
زیرا چند تا بی خود که جمع شوند به هیچ امر و اراده و حقی امکان اتحاد و گردهمایی خلاق ندارند مگر اینکه فرد دیگری بر آنان فرمان براند.
و این معنای حکومتهای دیکتاتور و مستبد است.