۵۸۶- «و به تحقیق نگاه پروردگارتان بر شما نازل شد پس هر کس بینا شد بر خودش بینا شده است.» انعام ۱۰۴-
آیا براستی نگاه پروردگار چیست که نازل شده است؟
چشم خدا (عین الله) کیست؟
علی(ع) و علیین همان نگاه الهی در میان مردم هستند که تحت الشعاع این نگاه هر کسی بر خودش بینا می شود، یعنی اهل معرفت نفس و ذکر می شود، یعنی اهل خلقت جدید عرفانی!
در نیمه خرداد ۱۳۹۲ به سنت هرساله به زیارت قله دماوند رفتم که از آیات بزرگ خداست و همان کوه قاف اساطیری است که به یاد می آورم در سال ۱۳۷۲ نیز بلافاصله پس از رویت آن جمال حقیقت محمدی در آسمان قبله بطرز حیرت آوری برای نخستین بار شوق دیدار قله دماوند در من غوغا می کرد که فوراً برای دیدارش حرکت کردم ولی امسال که به نزدیکترین حدّ قله رسیدم بناگاه مواجه با زلزله های خفیفی شدم که همراهیانم نیز متوجه گشتند و اندکی بعد چشمی بزرگ و گشاده از دامنه دماوند آشکار شد.
چشمی زنده و حیرت آور بود و حیرت آورتر از آن اینکه در عکسهایی که از دماوند گرفتیم نیز ثبت شده است و این واقعه ای بزرگ است که نشان از خبری بزرگتر دارد.
و عجبا که این چشم دقیقاً همان چشم چپ بنده بود که مدتی است که زخمی حیرت آور برداشته و بیمار است و حالتی ویژه دارد.
از فردایش شاهد فوران عظیم گوگرد از نوک قله بودیم که اخطاری عظیم محسوب می شود.
۵۸۷- «اوست که آفرید شما را از نفس واحدی. پس جای قراری است و جای امانتی (عاریه)…» انعام۹۸-
این همان وجود خودی و وجود غیرخودی است یا وجود عدمی و وجود الهی. وجود دنیوی و اخروی! وجود ذاتی و صفاتی! خود ذاتی و خود عاریه ای (نژادی- تاریخی). خود زمینی و خود آسمانی، خود آدمی و خود حوائی و همچنین خود بشری و خود الهی.
همچون ظهور چشم خدا از دماوند که یکی از جایگاههای امانتی بنده است و اصلاً انسان ذاکر و عارف در هر چیزی حضور دارد و همه موجودات عالم و کرات و افلاک قلمروهای امانتی وجود اوست چرا که خداوند در هر چیزی و با هر چیزی هست و بر همه چیزها محیط و شهید است و انسانی هم که با او باشد در همه جا حضور دارد و خدای را از هرجایی که یاد و نگاه کند می بیند و خودش دیده می شود همانطور که در سوره انعام ذکرش رفت.