اما به یقین در آن هنگام ناپلئون آنچنان گرفتار ودر تنگنا بود که نمی توانست به یک قطعه سنگ بازالت سیاه و قدیمی توجهی نشان دهد. با این حال، فرمان فرمان بود . بوشار شانه ای بالا انداخت و دستور داد که سنگی را سالم از میان دیوارویرانه بیرون آورند . آنگاه، جریان پیدا کردن سنگی را به مقامات مافوق گزارش کرد .
سنگ بازالت سیاه به اسکندریه فرستاده شد و بعد از آن بوشار آن را به کلی فراموش کرد. بوشار نمی۔ دانست که او و سربازان تحت فرمانش به یکی از هیجان انگیز ترین اکتشافات باستان شناسی همه اعصار دست یافته اند ، زیرا آن قطعه سنگی با زالت که به «سنگی روزتا» یا «لوح رشید» موسوم شد به کلیدی برای یافتن تاریخ گمشده مصر باستان تبدیل گردید.
در زمان ناپلئون ، مورخان درباره مصر دورانهای گذشته و زمان حال تقریبا هیچ نمیدانستند. چیزی نمانده بود که دنیا آن سرزمین را به کلی فراموش…..