کتاب چله نوشته مخدره آموزگار تجربیات فراموش نشدنی دختر ایرانی در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، در انگلستان است که در سال ۱۳۷۱ منشر شده است.

از پیشگفتار:
به سر نیامده طومار عمر جهدی کن
که چون قلم ز تو در هر قدم اثر ماند
به عادتی هر ساله مشغول خانه تکانی و پالودن محیط کوچک و محدود زندگیم از ناخواسته ها هستم، میان انبوهی از روزنامه های قدیمی به مجموعه یادداشت هایی بر می خورم که میان سالهای ۱۳۱۷ تا ۱۳۵۷ به تدریج و به صورت خاطره های هر روزی سفرنامه، برداشت از کتاب های خوانده شده، گزیده حرفهای این با آن آدم سرشناس دوست و آشنا گردآمده و صدها صفحه ی کاغذ را سیاه کرده است.
این نوشته ها پیوندی با گذشته های دور است و به تقریب نمونه هایی از بهره گیری هر چند ناقص من، از زندگی. خواندن خاطره های ۱۴۴۰۰ روز برایم شوق انگیز است. با اشک شادی در چشم می خوانم و می خوانم و بر بالهای یاد پرواز می کنم. گذشته از پس غبار زمان سر بر می کشد و مرا در کوچه باغ های خیال و خاطره ی خود به گردش می برد. عطری دل انگیز مشام جانم را پر می کند.
از خود به در رفته و سرشار از لذت دور و دیرترین سفر عمر، مجموعه را که به پایان می آورم. به تکانه پی از سرشور و شوق با خود می اندیشم «این کارنامه ی عمری زندگی و فعالیت در پستهای گوناگون و مسئولیتهای اجتماعی است و احتمالا در برگیرنده مطالبی که اگر تنظیم و تدوین شود، شاید بتواند برای شماری مخاطب به ویژه جوانان، مفید باشد.»…