محمدکاظم مناهجی شاردی شاعری وارسته که دوست دار و پیرو اهل بیت نبوت و طهارت بود. او را ناهجی قزوینی می نامیدند. تخلص شعریش “ناهج” است و در جوانی لباس روحانی بر تن داشته و سردفتر دفترخانه اسناد رسمی تهران بوده و از این طریق امرار معاش می کرده است.
از وی کتابهای عشق عریان، هیچنامه، پیاله، اشعار ناهج و منظومه فلسفی به جای مانده است. بین سالهای ۱۲۹۵ – ۱۲۹۶ هجری شمسی در شهرستان قزوین در خانواده ای متدین و روحانی به دنیا آمد. در سال ۱۳۷۰ چشم از جهان فروبست و در قبرستان ابن بابویه شهر ری مدفون گردید.