طرح داستان، تفسیری است بر واقعه‌ی هفت ثور. نویسنده می‌خواهد ثابت کند که اصل این حرکت، بر گرفته از جنبش دانشجویی است، هر چند که سرانجام، با نیرنگ‌بازی از قیادت آن جنبش خارج شد. مختار شخصیت ناظر و راوی داستان، توسط شریف جذب این جنبش می‌شود. شریف رابطی است از حلقه‌ای دیگر. بعد از مدتی، کار تکمیل شخصیت مختار را به اسد که رابط دیگری است، واگذار می‌کند. اسد، جوانی است چست و چالاک و شیفته و شیدا. می خواهد مختار راه چند ساله را در یک شب طی کند. علاوه بر این‌ که به مختار می‌گوید: “شما را برای کار سختی فرستاده‌اند…” او را به کتاب خواندن وادار می‌کند. اول از کتاب‌های ساده و داستانی شروع می کند، از قبیل مادر، خرمگس، اناکارنینا، جنایات و مکافات، ابلموف و دختر کاپیتان. با این کار، دریچه‌ی جدیدی پیش روی مختار گشوده می‌شود.

آن‌قدر تلاش می‌کند که در مدت کوتاهی، موفق می‌شود در جلسات خصوصی شرکت کند، جلساتی که هم شریف و هم اسد و دیگران در آن‌جا حضور دارند. حتی می‌تواند نظر بدهد و بر نظر دیگران تامل داشته باشد. فعلا بخش عمده‌ی این کارها جذب استعداد است. به‌ زودی دامنه مبارزه گسترده‌تر می‌شود و تظاهرات دانشجویی به راه می‌افتد. قدرت این دانشجویان به جایی می‌رسد که می توانند کلاس‌های درس را تعطیل کنند و روی دانشکده‌های مختلف تاثیر گذار باشند.

در بیرون، حلقه‌هایی که با این‌ها در ارتباطند و در واقع هسته مرکزی این‌ها هستند، چشمگیرتر فعالیت دارند. رژیم شاهی ظاهر خان را به سقوط می‌رسانند و جمهوریت جای آن را می‌گیرد. رژیم جمهوری داوود، با شعار “تصمیم، شرط اول موفقیت است” یک مقدار مبارزات دانشجویی را سردرگم می‌کند، ولی با ترور محمد علی خرم، ماهیت رژیم بر ملا می‌شود و بعد، مبارزه‌ای نفس‌گیر شروع می‌شود تا این‌که این حلقه، مقدرات کشور را دربر می‌گیرد. حالا نوبت اینهاست که در کانکور سراسری امتحان بدهند. اما طولی نمی‌کشد که هسته مرکزی حداقل به دو شاخه تبدیل می‌شود. حالا هر جریانی سعی می‌کند شخصیت دلخواه خودش را بر اریکه قدرت بنشاند. مختار، واقع‌بینانه‌تر به قضایا نگاه می‌کند، اما شریف و اسد، هر کدام هوادار شخصیتی‌ هستند.

ولی به خاطر حفظ نظام، شریف در وزارت، اسد به عنوان منشی مشغول به کار می‌شود و مختار به عنوان پاسدار انقلاب، با این‌که در رشته ی طب درس خوانده است، به سربازی می‌رود.