محوری ترین موضع لاک در معرفت شناسی، رد هرگونه ایده یا اصل ذاتی است که به صورت پیشینی در ذهن انسان وجود داشته باشد. لاک در نقد شدید عقلگرایان، به ویژه دکارت، استدلال میکند که ذهن انسان هنگام تولد مانند یک لوح سفید یا «تابولا راسا» است. هیچ تصوری از مفاهیم پیچیده ای مانند خدا، جوهر، اصول اخلاقی یا ریاضیات به صورت ذاتی در ذهن کاشته نشده است