هیوم نه تنها تجربه گرایی را به پایان خود رساند، بلکه افقهای فلسفه پس از خود را تعیین کرد. او به دلیل تحلیلهای انتقادیاش در باب متافیزیک، اخلاق و دین، به نماد روشنگری تبدیل شد. او نشان داد که عقل ما محدود به قلمرو تجربه است و مرزهای یقین کجاست. این کار او نقطه عطفی در گذار از متافیزیک قدیم به رویکردهای علمی و تحلیلی در فلسفه شد.