درباره کتاب طهران عهد ناصری (ناصر نجمی):
این کتاب، اثر ارزشمند ناصر نجمی، پژوهشگر و نویسندهی نامدار تاریخ اجتماعی ایران، است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی منتشر شد و به عنوان یکی از مهمترین و خواندنیترین منابع در زمینهی تاریخ محلی و مردمشناسی تهرانِ دورهی قاجار شناخته میشود. نجمی در این کتاب، با تکیه بر سفرنامههای خارجی (مانند سفرنامهی پولاک و شیل)، روزنامههای آن دوران، و نیز روایتهای شفاهی و خاطرات کهنسالان، به بازسازیِ چهرهی تهرانِ ناصری در ابعاد مختلف پرداخته و از بافتِ دروازهها، محلههای معروف (از سنگلج تا دولت)، مراکز مذهبی و تفریحی (لالهزار و شمیران)، مشاغل سنتی (بزازها، عطاریها و قصابها)، و نیز رویدادهای سیاسی و اجتماعی مهم (مانند نصب تلگراف، ورود صنعت چاپ و قحطیهای بزرگ) سخن میگوید. نویسنده با زبانی شیرین، گاه طنزآمیز و گاه تأثرانگیز، زندگی روزمرهی تهرانیها، از پادشاه و درباریان تا گاریچیها و گدایان را به تصویر میکشد و اثری خلق میکند که برای هر علاقهمندی به تاریخ و فرهنگ ایران، سفری دلانگیز به گذشتهی پایتخت است.
این کتاب، مجموعهای از خاطرات، حکایتها و گزارشهای تاریخی دربارهی شهر تهران در دوران سلطنت ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۶۴-۱۳۱۳ قمری) است که به توصیف آداب و رسوم، مشاغل، محلهها، کوچهبازارها، تفریحات و سبک زندگی مردم تهران در آن عصر میپردازد.